คืนเหงาๆ🦋กับดาวบนฟ้า🥀🥀
…ฝากกลอนรัก ขับขาน ยามเหงาเหงา
…คืนที่ดาว เต็มฟ้า พาหวั่นไหว
…ฝากสายลม พัดพริ้ว ปริวลอยไป
…ให้ต้องใจ คนที่รัก สักหนึ่งครา
ว่าคนหนึ่ง คนนี้ ที่คอยเจ้า
คนที่เคย คลอเคล้า เฝ้าคอยหา
ยังคงรัก เพียงเจ้า มิสร่างซา
แม้ว่าวัน เวลา จะผ่านไป
…ผิดอะไร กันนี่ จึงหนีจาก
…ต้องพลัดพราก เนื้อเย็น เป็นไฉน
…ทิ้งรังรัก เคยกกกอด ไปแสนไกล
…เพราะมีใคร มาแทรก จึงแปลกทรวง
อกระทม ตรมจิต ให้คิดหนัก
คนที่รัก พรากไป ให้ห่วงหวง
หลงติดใน คารม คำคนลวง
เจ้าพุ่มพวง จึงผกผิน บินจากจร
…เหมือนนกน้อย ที่ไร้รัง ช่างน่าเศร้า
…นั่งเหงาเหงา เกาะกิ่งไม้ ในสิงขร
…รอคู่เคียง คืนกลับมา อย่างอาวรณ์
…ตะวันรอน ล่วงลาลับ ไม่กลับคืน
ลมโชยพริ้ว กระทบกาย ให้ว้าเหว่
เหมือนอยู่กลาง ทะเล ต้องเกลียวคลื่น
มันอ้างว้าง แทบเป็นลม ล้มทั้งยืน
กี่วันคืน รักที่ให้ ไม่โรยรา
ฝากเมฆหมอก ฝากแสงดาว บนฟ้าใส
ส่งไปถึง คนไกล ที่ห่วงหา
ฝากสายลม โบกสะบัด ช่วยพัดพา
บอกเขาว่า ใจดวงนี้ ที่ยังคอย

from Blogger https://ift.tt/3zSr8aP
via IFTTT

ใส่ความเห็น

ออกแบบเว็บแบบนี้ด้วย WordPress.com
เริ่มต้น