แค่เพียงมองเงาอันเศร้าโศก
ในวันที่อับโชควันโลกหม่น
นาฬิกาหมุนเวียนและเปลี่ยนวน
กว่าจะพ้นผ่านผันวันและคืน
เพราะเราอาจพลาดหวังเพราะพลั้งเผลอ
ทนพบเจอโศกตรมทนขมขื่น
เก็บเศษซากชอกช้ำทนกล้ำกลืน
ทนสะอื้นเก็บงำเก็บน้ำตา
แค่เพราะเพียงผิดหวังหวังยังอยู่
แค่อดสูก็มิอาจหยุดปรารถนา
แค่ปวดร้าวระทมตรมวิญญาณ์
แค่ผ่านมาอีกไม่นานก็ผ่านเลย
เพียงเวลาสับสนกังวนจิต
ทำชีวิตราบเรียบและเงียบเฉย
ทนอีกหน่อยใจว้าวุ่นจักคุ้นเคย
อาจเพียงเผยปริศนาที่คาใจ